آنتی اکسیدان DTPD

آنتی اکسیدان DTPD برند: Stair Chemical محصول کشور چین شکل ظاهری: قهوه ای دانه ای یا توده ای

آنتی‌ اکسیدان 6PPD (4020)

آنتی اکسیدان 6PPD برند: Stair Chemical محصول کشور چین شکل ظاهری: گرانول بنفش تیره

آنتی‌ اکسیدان IPPD (4010)

آنتی اکسیدان IPPD برند: Stair Chemical محصول کشور چین شکل ظاهری: گرانول بنفش تیره

آنتی‌ اکسیدان TMQ

آنتی اکسیدان :TMQ برند: Stair Chemical محصول کشور چین شکل ظاهری: تکه‌ها یا پاستیل‌های کهربایی تا قهوه‌ای

آنتی‌اکسیدان یا اآنتی اکسیدانت صنعتی

آنتی‌اکسیدانت‌ها یا پاداُکسَنده‌ها به  (Antioxidant)ترکیباتی هستند که مانع اکسیداسیون می‌شوند. اکسیداسیون یک واکنش شیمیایی است که می‌تواند رادیکال‌های آزاد تولید کند، در نتیجه منجر به واکنش‌های زنجیره‌ای می‌شود که ممکن است به سلول‌های موجودات زنده آسیب برساند. آنتی‌اکسیدانت‌هایی مانند تیول یا اسید اسکوربیک ویتامین Cاین واکنش‌های زنجیره‌ای را قطع می‌کنند. برای تعادل استرس اکسیداتیو، گیاهان و حیوانات سیستم‌های پیچیده‌ای از آنتی‌اکسیدانت‌های همپوشانی را حفظ می‌کنند، مانند گلوتاتیون و آنزیم‌ها (به عنوان مثال، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز) که به صورت داخلی تولید می‌شوند، یا آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C و ویتامین E که از طریق تغذیه تأمین می‌شوند.

اصطلاح «آنتی اکسیدانت» برای دو گروه کاملاً متفاوت از مواد استفاده می‌شود: مواد شیمیایی صنعتی که برای جلوگیری از اکسیداسیون به محصولات اضافه می‌شوند، و ترکیبات طبیعی که در غذاها و بافت‌ها وجود دارند. آنتی‌اکسیدانت‌های صنعتی کاربردهای گوناگونی دارند، به عنوان مثال: به عنوان مواد نگهدارنده در مواد غذایی و آرایشی و بهداشتی عمل می‌کنند و از اکسیداسیون در سوخت‌ها جلوگیری می‌کنند.

 

 

آنتی‌اکسیدانت صنعتی چیست؟

یکی از مهمترین مراحل تولید قطعات لاستیکی مختلف، فرایند پخت (Curing) آنها است. در مرحله پخت از روش‌های مختلفی جهت ایجاد اتصالات عرضی (مانند پخت گوگردی و پراکسیدی) در آمیزه لاستیکی استفاده می‌شود. با توجه به کاربری نهایی در برخی موارد افزودنی‌های خاص و ویژه مانند آنتی‌اکسیدانت‌ها و آنتی‌ازون‌ها به کامپاند نهایی اضافه می‌شوند. در بین فرآیندهای مختلف پخت؛ پخت گوگردی محبوبیت بیشتری دارد و برای ایجاد اتصالات عرضی بهینه و دست‌یابی به خواص مهندسی در محصول نهایی، مجموعه‌ای از افزودنی‌ها، تحت عنوان افزودنی‌های پخت؛ مانند گوگرد، شتاب‌دهنده، تاخیر‌دهنده، فعال‌کننده و … نیاز است.

 

مهم‌ترین آنتی‌اکسیدانت‌های صنعتی


TMQ (1,2-Dihydro-2,2,4-trimethylquinoline, oligomers)

IPPD (N-isopropyl-N’-phenyl-pphenylenediamine)

6PPD (N-1,3-dimethylbutyl-N’-phenyl-pphenylenediamine)

MMB (4 and 5-methyl-2-mercaptobenzimidazole)

 

چرا به آنتی‌اکسیدانت‌ها، پایدارکننده حرارتی هم می‌گویند؟

زمانی که پلیمرها در معرض گرما، نور و یا اکسیژن محیط قرار می‌گیرند، خواص پلیمر تضعیف و به نوعی پلیمر تخریب می‌شود. این تخریب می‌تواند حین فرایند تولید پلیمر، نگهداری و یا حتی زمان مصرف آن رخ دهد در پلیمرهای هیدروکربنی، حضور هیدروژن نوع 3 ( tertiary hydrogen) این امکان را برای پلیمر ایجاد می‌کند که به راحتی در ساختار آنها رادیکال آزاد تشکیل شود و این رادیکال آزاد منجر به گسست زنجیرهای پلیمر، پیوندهای عرضی ( cross-links) و در نتیجه تضعیف عملکرد پلیمر می‌شود. آنتی اکسیدانت (آنتی اکسیدان) یا پایدار کننده حرارتی یکی از مواد افزودنی‌ای (ادیتیتو – additive) است که رادیکال ‌های آزاد را جمع‌آوری و مانع از ادامه تخریب زنجیرها می‌شود.

 برای خرید و فروش آنتی اکسیدانت و دریافت مشاوره از متخصصین فنی پارس‌خورشید با پارس‌خورشید تماس بگیرید.

آنتی اکسیدان صنعتی در اکثر پلیمرهای هیدروکربنی نظیر: پلی اتیلن، پلی پروپیلن، پلی استایرن و ABS مورداستفاده قرار می‌گیرند. امروزه این ماده در صنعت تحت عنوان پایدارکننده حرارتی نیز می‌شناسند و خرید و فروش آنتی اکسیدانت با عنوان پایدارکننده حرارتی نیز صورت می‌پذیرد( توجه: افزودنی پایدارکننده حرارتی با افزودنی تأخیرانداز شعله متفاوت است).

هنگام خرید آنتی اکسیدانت یا همان پایدار کننده حرارتی مناسب، پارامترهای زیادی باید در نظر گرفته شود که این پارامترها شامل مواردی نظیر: غلظت، سازگاری با پلیمری مورداستفاده، پایداری، بازدهی، سمی یودن، سهولت استفاده، تغییر رنگ و هزینه‌ها می‌شود. پارس‌خورشید در این زمینه راهنمای شماست. پایدارکننده‌های حرارتی برحسب نوع ساختارشان، به چندین دسته تقسیم می‌شوند که هر یک از آن‌ها خواص منحصربه‌فرد خود را دارند.

 

انواع آنتی‌اکسیدان‌های صنعتی

مواد افزودنی آنتی اکسیدانت‌ها از لحاظ ساختاری شامل: فسفیتی یا فسفری، فنولیکی، سولفوری و آمین دار می‌شوند. در این بخش به طور مختصر به توضیح هر یک از این چهار مورد می‌پردازیم. اما قبل از آن یادآور می‌شویم شرکت پارس‌خورشید واردکننده انواع آنتی‌اکسیدانت‌هاست. کافی است با واحد فروش تماس بگیرید تا علاوه بر دریافت مشاوره فنی برای خرید آنتی‌اکسیدانت‌ها از قیمت‌های بهینه بازار هم آگاه شوید. ( (AO): مخفف آنتی اکسیدانت.)

 

  • آنتی اکسیدان فسفری یا فسفیتی:  ارگانو فسفیت‌ها یکی از پرمصرف‌ترین آنتی اکسیدانت‌ها در صنعت پلیمر هستند. از این افزودنی جهت محافظت از وزن مولکولی و رنگ پلیمر حین فرایند استفاده می‌شود. این افزودنی پراکساید‌ها و هیدرو پراکساید‌ها را نابود کرده و با فلزها نیز واکنش داده و chelate تشکیل می‌دهد. یکی از پرکاربردترین نوع این آنتی اکسیدانها در صنعت، آنتی اکسیدان 168 ( آنتی اکسیدانت 168) است.
  • آنتی اکسیدان فنولیک:  درواقع آنتی اکسیدانت فنولیک بازدارنده‌هایی هستند که رادیکال‌های پراکسی ناشی فرآیند اکسیداسیون را جمع‌‌آوری می‌کنند. یکی از پرکاربردترین نوع این آنتی اکسیدانها در صنعت، آنتی اکسیدان 1010 ( آنتی اکسیدانت 1010) است.
  • آنتی اکسیدان سولفوری:  این ماده نیز عملکرد مشابه آنتی اکسیدان صنعتی فسفری دارد ولی میزان واکنش‌پذیری آن کمی کمتر از فسفیتی‌ها است.
  • آنتی اکسیدان آمینی:  اما از بین این چهار دسته، آنتی اکسیدانت‌های آمین دار به دلیل ریسک بالا در سلامت انسان و همچنین رنگ‌پریدگی پلاستیک، به ندرت استفاده می‌شوند.

 

آنتی‌اکسیدان‌های اولیه و ثانویه کدامند؟

پایدارکننده حرارتی فنولیک، رادیکال‌هایی که در طول فرآیند اکسیداسیون تولید می‌شوند را جمع‌آوری می‌کنند. این رادیکال‌ها غالباً رادیکال‌های پراکسی هستند که در اثر واکنش با مواد افزودنی آنتی اکسیدانت فنولیک، تبدیل به رادیکال‌های هیدرو پراکسی می‌شوند. سپس رادیکال‌های هیدرو پراکسی ایجادشده، در اثر واکنش با پایدار کننده‌های حرارتی فسفری و یا سولفوری، تبدیل به الکل خنثی و پایدار در سیستم می‌شوند.

به همین دلیل، فنولیک‌ها را آنتی اکسیدانت اولیه و فسفیتی‌ها و سولفوری‌ها را آنتی اکسیدانت ثانویه می‌گوییم. چنانچه آنتی اکسیدانت اولیه یا همان فنولیک را نداشته باشیم، رادیکال‌های پراکسی با گرفتن هیدروژن پلیمر به رادیکال هیدروپراکسی تبدیل‌شده و باعث شروع تخریب پلیمر می‌شوند.

 

آنتی‌اکسیدان‌های فنولیک

آنتی اکسیدان فنولیک از نظر ساختاری به سه دسته Hindered، Semi-Hindered و Not-hindered تقسیم می‌شود که از بین این سه دسته، واکنش ‌‌پذیری نوعِ Hindered در پلیمر، سرعت کمتری دارد و بنابراین برای پلیمرهایی با پایداری بالا مانند PE و PP، مناسب هستند. اما از آنجایی که مواد افزودنی آنتی اکسیدانت فنولیک نوع Semi-hindered هم از نظر واکنش‌پذیری و هم از نظر پایداری، در حد متعادل و متوازنی قرار دارد، می‌تواند در انواع پلیمرها نیز کاربرد داشته باشد.

توجه:  کاربرد اصلی آنتی اکسیدان‌های اولیه نظیر فنولیک‌ها، برای جلوگیری از اکسیداسیون پلیمرها هنگام انبارداری و در طول دوره مصرف محصول پلیمری است.

از لحاظ خرید و فروش آنتی اکسیدانت فنولیک نوعِ Hindered در ایران، می‌توان به گریدهای زیر اشاره کرد:

  • AO-60 از برند ژاپنی Adeka
  •  Irganox1010 از برند آلمانی BASF
  • Richnox 1010 از برند تایوانی Richyu
  • Sonox 1010 از برندی چینی Sunny wealth chemicals
  • Songnox 1010 از برند کره‌ای Songwon

کدهای بالا در خرید و فروش آنتی اکسیدان 1010 ( آنتی اکسیدانت 1010) در صنعت پلاستیک، جزو کدهای مطرح و پرکاربرد هستند و همه آنها به جای یکدیگر قابل مصرف هستند.

 

آنتی‌اکسیدان‌های فسفیتی

در فرآیند تولید پلاستیک، در قسمتی از فرآیند اختلاط افزودنی‌ها که درجه حرارت در سیستم زیاد است، احتمال تشکیل رادیکال‌های هیدروپراکسید که منجر به تخریب پلیمر می‌شود بسیار زیاد است و بنابراین در این مرحله مواد افزودنی آنتی اکسیدانت فسفری عملکرد بسیار مؤثری در جلوگیری از تخریب پلیمر دارد.

به‌عنوان مثال در فرآیند تولید PP، وقتی این پلیمر در معرض حرارت قرار می‌گیرد زنجیره پلیمری آن می‌شکند و در نتیجه MFR آن افزایش می‌یابد. اما نتایج نشان می‌دهد که با افزودن آنتی اکسیدان فسفری، MFR پلیمر در طول فرآیند تغییر نکرده و ثابت باقی می‌ماند.

توجه:  با توجه به مکانسیم عملکردی آنتی اکسیدانت‌های فسفیتی می‌توان نتیجه گرفت که کاربرد اصلی آنها، جلوگیری از اکسیداسیون پلیمرها در اثر گرمای ایجاد شده هنگام فرایند تولید است.

از لحاظ خرید و فروش آنتی اکسیدانت فسفیتی در ایران، می‌توان به گریدهای زیر اشاره کرد:

  • AO2112 از برند ژاپنی Adeka
  •  Irgafos 168 از برند آلمانی BASF
  • Richnox 168 از برند تایوانی Richyu
  •  Sonox 168 از برند چینی Sunny wealth chemicals
  • Songnox 1680  از برند کره‌ای Songwon

کدهای بالا در خرید و فروش آنتی اکسیدان 168 ( آنتی اکسیدانت 168) در صنعت پلاستیک، جز کدهای پرکاربرد هستند و همگی آنها به جای یکدیگر در صنعت مورد استفاد قرار می‌گیرند.

توجه:  از آنجا که ترکیب دو گرید فسفیتی و فنولیک (معمولا 168و 1010) اثر هم‌افزایی دارد، همواره توصیه می‌شود که از ترکیب این دو گرید در فرمولاسیون، به نسبت 1: 1 و یا 1: 2 (این میزان بسته به فرمولاسیون در هر شرکت متفاوت هست) استفاده شود.

 

آنتی‌اکسیدان‌ها بر روی روان‌کارها چه اثر می‌گذارند؟

پارافین‌ها مقاومت بیشتر و آروماتیک‌ها مقاومت کمتری در برابر اکسیداسیون دارند. از طرفی بر اثر اکسیداسیون روانکارها، الدئیدها و ترکیبات اسیدی تولید می‌شود و وجود این ترکیبات در روغن، موجب خوردگی، افزایش ویسکوزیته، ایجاد لاک، رسوبات قیری و دیگر ترکیبات غیرقابل حل می‌شود. آزمایشها نشان می‌دهد که برای رفع پیامدهای نامطلوبی که از آن یاد شد، روش‌های پالایش روغن پایه می‌تواند سهم بسزایی داشته باشد. برخی از متخصصان روش‌های پالایشی هیدروکراکینگ و برخی روش‌های تولید روغن با حلال را در کاستن از پیامدهای نامطلوب اکسیداسیون روغن توصیه می‌کنند. روش هیدروکراکینگ در روش‌های هیدروکراکینگ کلیه ترکیبات غیرمفید حذف شده و به علت نبود باندهای دوگانه، اکسیداسیون کمتر اتفاق می‌افتد. در این روش گوگرد و نیتروژن موجود در روغن پایه نیز که حالت آنتی اکسیدان طبیعی دارند حذف می‌شود و مقاومت آن کمتر می‌شود. بنابراین برای رفع مشکل، به اینگونه روغنها مواد آنتی اکسیدان اضافه می‌شود تا در برابر اکسیداسیون مقاوم تر شوند. به طور کلی در اغلب روغن‌های معدنی، اکسیداسیون، براثر یک رشته واکنش‌های زنجیره‌ای به وجود می‌آید که ناشی از وجود پراکسیدهای آلی است.

در حال حاضر چند نوع آنتی اکسیدان در ساخت روغن‌های معدنی رایج است که عبارتند از: ترکیبات گوگرددار، ترکیبات فسفر دار، آمین‌های آروماتیک، ترکیبات فنلی، ترکیبات ZDDP و ترکیبات آلی فلزی مس دار. آنتی اکسیدانها و موارد مصرف آنها آنتی اکسیدانها مواد افزودنی هستند که باعث غیرفعال شدن سطوح فلزی، تجزیه پراکسیدها و جلوگیری از پیشرفت اکسیداسیون روغن می‌شوند. به عبارت دیگر به یکی از پراکسیدهای آلی موجود در روغن واکنش نشان داده و زنجیره واکنش‌ها را قطع می‌کنند. آنتی اکسیدانها معمولاً در روغن‌های موتوری، ATF، دنده، توربین، کمپرسور، هیدرولیک، فلزکاری و گریس مورد استفاده قرار می‌گیرند. اکسیداسیون در روغن‌ها اکسیداسیون ناخواسته یا به اصطلاح خودبه خودی که در ورغن‌ها اتفاق می‌افتد، شامل4 مرحله به شرح زیر است: مرحله شروع: در این مرحله براثر انتقال انرژی به مولکولهای روغن ناشی از حرارت یا نور ماورا بنفش یا فشارهای مکانیکی ذره، واکنش پذیر می‌شود و یونهای فلزی به عنوان کاتالیست در واکنش عمل می‌کند.

 در این پروسه R-R یا R-H به صورت همولتیک شکسته می‌شود و به دو رادیکال تبدیل می‌شود. R-R R+R مرحله انتشار یا تکثیر: در این مرحله یک رادیکال الکیل با اکسیژن واکنش می‌دهد و یک الکیل پراکسی رادیکال (ROO) ایجاد می‌شود. این واکنش به سرعت انجام می‌شود و در دومین مرحله، الکیل پراکسی رادیکال (ROO) به مولکول هیدروکربن حمله کرده و هیدروژن را از مولکول می‌گیرد و یک R دیگر بوجود می‌آید. رادیکال الکوکسی به علت ترکیب شدن سریع با اکسیژن و غلظت بالای اکسیژن، دارای سرعت بیشتری نسبت به واکنش رادیکال پراکسی با هیدروکربن است. مرحله انشعاب: این مرحله، در دمای بالای موتور و با شکستن هیدرواکساید به RO و OH شروع و ایجاد می‌شود. در نتیجه در سیستم، آب و الکل بوجود می‌آید و در نهایت رادیکالهای RRHCO منجر به تولید آلدئید و کتون می‌شوند و در ادامه آلدئید و کتون واکنش می‌دهند و باعث ایجاد لجن شده که به علت وزن مولکولی و عدم حلالیت، در روغن رسوب می‌کند. مرحله خاتمه زنجیر: در این مرحله واکنش زنجیری از طریق ترکیب رادیکالها پایان می‌پذیرد.

کاتالیستهای فلزی موثر در تخریب روغن فلزات ساییده شده از بدنه موتور به عنوان یک کاتالیست در مرحله آغازین اکسیداسیون نقش بسزایی دارند و هیدرو پراکسیدها را در مرحله انتشار تجزیه می‌کنند. این کار توسط مکانیسم ردوکس انجام می‌شود. مکانیسم تشکیل لجن در روغن در حرارت بالا اکسیداسیون با افزایش درجه حرارت افزایش می‌یابد. این واکنش در درجه حرارت بالای 70 درجه سانتیگراد قابل توجه است وبرای هر 10درجه بالاتر از 70درجه سانتیگراد، اکسیداسیون دو برابر می‌شود. البته نباید فراموش کنیم که روغنها در درجه حرارت پایین هم اکسید می‌شوند. در دمای پایین اکسیداسیون منجر به ایجاد پراکسید، الکل، آلدئید، کتون و آب می‌شود در حالیکه در دمای بالا تولید لجن میکند و باعث افزایش ویسکوزیته روغن می‌شود. رادیکالهای SCAVENGER رادیکالهای SCAVENGER به عنوان آنتی اکسیدانهای اولیه شناخته شده‌اند و یک اتم هیدروژن آزاد می‌کنند و خود نیز به صورت رادیکال در می‌آیند و آنگاه با رادیکالهای آلکیل یا پر اکسی واکنش می‌دهند و در نتیجه از واکنشهای رادیکال زنجیری جلوگیری می‌کنند.

 فنولیک غیر آزاد و آمینهای آروماتیک دو دسته از آنتی اکسیدانهای اولیه برای روغن هستند. آنتی اکسیدانهای نوع دوم ZDDP و تیو اترها هستند که باعث متلاشی شدن پر اکسید می‌شوند. بعضی از آنتی اکسیدانها، نوع دوم نقش غیر فعال کردن یونهای غیر فلزی ناشی از بدنه موتور را به عهده دارند. روشهای غیر فعال کردن یونهای فلزی برای اینکه تبدیل به کاتالیست نشوند به دو طریق انجام می‌شود. - استفاده از لیگاندهای کمپلکس دهنده که با یونهای فلزی کمپلکس میدهد و باعث جلوگیری از نقش کاتالیزور می‌شود. - یک فیلم روی سطح فلز تشکیل و مانع ورود یونهای فلزی به روغن می‌شود. آمین‌های آروماتیک: یک دسته از ادتیوهای آنتی اکسیدان، آمینهای آروماتیک هستند که به عنوان آنتی اکسیدانهای اولیه نام برده می‌شوند. آلکیلات دی فنیل آمینها از این دسته ادتیوها است.

در بسیاری از فرمولاسیون‌های روغن، از مخلوطی از آنتی اکسیدانها که اثر تقویتی روی هم دارند استفاده می‌شود. همین امر باعث بالا رفتن سطح کارایی و طول عمر بیشتر روغن می‌شود. نقش روغن پایه در کارایی آنتی اکسیدانها لازم به ذکر است که مقاومت در برابر اکسیداسیون تنها به ماده افزودنی بازدارنده اکسیداسیون بستگی ندارد بلکه کیفیت تصفیه روغن نیز تاثیر زیادی در مقاومت روغن در برابر اکسیداسیون دارد. اگر روغن پایه از کیفیت پالایشی خوب برخوردار باشد در صورت افزودن مواد بازدارنده اکسیداسیون به آن دارای مقاومت بسیار خوبی در برابر اکسیداسیون خواهد بود جدول زیر طبقه بندی روغن پایه API را نشان میدهد.

 

 

آثار تخریب اکسیداسیونی

اشیایی که از پلیمرها ساخته می‌شوند امکان تخریب اکسیداسیونی داشته و عمر سرویس دهی آن‌ها کوتاه می‌شود. تخریب اکسید اسیونی می‌تواند منجر به:

  • تغییر رنگ
  • از دست دادن شفافیت
  • افت استحکام کششی
  • افت استحکام ضربه ای
  • افت سایر خواص پلیمرها

 

کدام مواد پلیمری اکسید می‌شوند؟

  • پلیمرهای طبیعی
  • پلیمر‌های مصنوعی

 

مقاومت پلیمر‌های مختلف در برابر اکسایش:

  • مقاومت زیاد: پلی استایرن و پلی متیل متاکریلات
  • مقاومت کم: پلیمر‌ها و الاستومرهای غیر اشباع

 

چگونه می‌توان از اکسیداسیون پلیمرها جلوگیری کرد؟

  • اصلاح ساختار پلیمر: کوپلیمریزه کرد
  • پوشش دار کردن گروههای انتهایی (بیشتر برای پلی استال ها)
  • پایدار سازی فیزیکی بوسیله جهت دار کردن پلیمر(بطری‌های پت)
  • افزودن AO: متداول ترین روش پایدار سازی پلیمرها

 

انواع آنتی‌اکسیدان‌ها

  • آنتی اکسیدان های نوع اول
  • آنتی اکسیدان‌های نوع دوم.

آنتی اکسیدان‌های نوع اول:

آنتی اکسیدان‌های نوع اول با دادن یک هیدروژن معمولاً از OHیا NHبه رادیکال آزاد آنها را خنثی می‌نمایند.

 فنل‌های بازدارنده

 آمین‌های آروماتیک

فنل‌های باز دارنده:

بیشترین تنوع در میان موادAO در خانواده فنل‌های بازدارنده وجود دارد.

یکی از معمول ترین این ترکیب‌ها هیدروکسی تولوئن بوتیله شده می‌باشد (BHT)که در انواع پلیمرها از جمله PS، PP، PEبکار می‌رود.

Ar-OH + ROO• →Ar-O• + ROOH

آمین‌های آروماتیک:

هر چند آمین‌های آروماتیک از فنل‌ها قویتر هستند اما به دلیل خاصیت منفی لکه دار کردن در پلاستیک‌های گرما نرم مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

کاربرد عمده آمین‌های آروماتیک در الاستومرهای قابل پخت است.

-NH + ROO• → -NO• + ROOH

آنتی اکسیدان‌های نوع دوم:

آنتی اکسیدان‌های نوع دوم با تخریب رادیکال‌های پراکسیدی پلیمرها را محافظت می‌کنند.

1- تیواسترها به سولفون‌ها اکسیده می‌شوند:

(ROCOCH2CH2)2S + ROOH →(ROCOCH2CH2)SO + ROH

2- فسفیت‌ها به فسفات اکسید می‌گردند:

PR’3 + ROOH →POR’3 + ROH

 

چرا باید از آنتی‌اکسیدان‌های صنعتی استفاده کنیم؟

فزودنی‌های پلیمری آنتی اکسیدان ها ضروری هستند زیرا از فرایند اکسیداسیون جلوگیری می‌کنند.  با این کار آنها می‌توانند کیفیت محصولات پلاستیکی را تثبیت کرده و روند تخریب را کند کنند.

همانطور که ممکن است بدانید اکسیداسیون فرآیندی است که در آن اکسیژن با ماده خاصی در تماس است و بر آن ماده تأثیر می‌گذارد. این ضربه، که معمولاً شکلی از تخریب است، به دلیل رادیکال‌های آزاد رخ می‌دهد که به مولکول‌های ماده واکنش نشان می‌دهند و باعث ایجاد یک واکنش زنجیره‌ای شیمیایی می‌شوند. اکسیداسیون بیشتر از آنچه فکر می‌کنید شایع است.

از بسیاری جهات، اکسیداسیون می‌تواند به همان شیوه روی پلیمرها عمل کند.  اما در حالی که فرایند اکسیداسیون اساساً یکسان است، تأثیر روی پلیمرها با تأثیر روی سیب یا هلو تفاوت فاحشی دارد.  اول از همه، محصولات پلاستیکی در دمای شدید تولید می‌شوند.  این امر پلیمرهای خام را به خطر می‌اندازد، زیرا در معرض فرایندی به نام اکسیداسیون حرارتی قرار می‌گیرند.  برای موفقیت این فرایند – و برای اینکه پلیمر پایدار بماند – باید آنتی اکسیدان ها را در طول فرایند تولید معرفی کرد.

اما این همه ماجرا نیست. پس از تولید، پلاستیک‌ها هنوز می‌توانند در برابر اکسیداسیون آسیب پذیر باشند. برخی از پلاستیک‌ها آسیب پذیرتر از بقیه هستند، اما اکسیداسیون می‌تواند بر کیفیت خارجی محصول و چرخه حیات آن تأثیر منفی بگذارد. یک مستربچ آنتی اکسیدانی می‌تواند به مهار فرایندهای اکسیداتیو مضر کمک کند.

 

کدام محصولات صنعتی بیشترین میزان آنتی‌اکسیدان را دارند؟

  • انواع لوله‌ها و اتصالات مورد استفاده در صنعت ساختمان و ساختمان
  • فیلم های پلی اتیلن (فیلم‌های PE) از کاربردهای مختلفی از ساخت تا بسته بندی مواد غذایی استفاده می‌کردند
  • محصولات و فیلم‌های ساخته شده از پلی پروپیلن (PP)

گروه صنعتی پارس‌خورشید به عنوان واردکننده و تامین‌کننده انواع آنتی‌اکسیدان‌ها یکی از پیشروترین شرکت‌ها در این زمینه است. برخی از آنتی‌اکسیدان‌های پارس خورشید:

  • 6PPD(4020)؛ آنتی‌اکسیدانت و تثبیت‌کننده لاستیکی

این آنتی‌اکسیدانت به شکل دانه‌های بنفش و خاکستری در بازار عرضه می‌شود. چگالی نسبی آن بین  0.986-1.00 است. در بنزن، استون، اتیل استات، تولوئن دی کلرواتان  محلول است و حلالیت کمی در اتر  دارد. 6PPD(4020)؛  در آب حل نمی‌شود. خواص قوی آنتی‌اکسیدانی درمواجهه با حرارت عالی عمل می‌کنند. مقاومت آن در خم شدن در برابر ترکیبات لاستیکی بسیار بالاست.

6PPD(4020)؛ در اجزای لاستیک پنوماتیک، لاستیک‌های جامد، نوار نقاله، شیلنگ، کابل، بوش، پایه‌های خودرو و محصولات لاستیکی عمومی به کاربرده می‌شود. محصولاتی که نیاز به محافظت اوزون دارند به این تثبیت‌کننده نیاز دارند.

 خاصیت آنتی‌اکسید و ضد حرارتی عالی دارد. به عنوان یک پاک‌کننده رادیکال در طیف وسیعی از الاستومرها برای محافظت در برابر پیری و دما استفاده می‌شود.TMQ زنجیره اکسیداسیون را می‌شکند.

آنتی اکسیدان IPPD برند: Stair Chemical محصول کشور چین شکل ظاهری: گرانول بنفش تیره

 

... ادامه مطلب
ثبت سفارش
load parskhorshid product